Στα Μαθητολόγια της Αραχώβης εμφανίζονται δύο μαθήτριες:
η Νέννα Χρυσοβελώνη του Ζ. (Διευθυντού Τράπεζας), γεννημένη στις 9 Αυγούστου 1921 στο Vizir (*), εμφανίζεται το έτος 1930-31 στην Δ’ Δημοτικού και
η Σοφία Χρυσοβελώνη του Ι. (Διευθυντού Τράπεζας), γεννημένη στις 30 Απριλίου 1920 στην Βράιλα, εμφανίζεται το έτος 1930-31 στην Ε’ Δημοτικού.
Προφανώς το αρχικό του πατέρα “Ζ” και “Ι” παραπέμπει στο ίδιο πρόσωπο, τον Ζαν (Ζάννη, Ιωάννη) Χρυσοβελώνη:
Ο Ζαν (Ζάννης) Χρυσοβελώνης (1881–1926) υπήρξε ηγετική μορφή της τραπεζικής αυτοκρατορίας Χρυσοβελώνη, η οποία είχε αρχικά ιδρυθεί από τον παππού του. Επιχειρήσεις & Φιλανθρωπία: Διηύθυνε την τράπεζα και τις διάφορες εξαγωγικές δραστηριότητές της. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ίδρυσε και διηύθυνε την Εταιρεία Ασθενοφόρων «Βασίλισσα Μαρία», ενώ η σύζυγός του, Σίμπιλ, μετέτρεψε την έπαυλή τους στο Γκιντζιγκένι σε στρατιωτικό νοσοκομείο και καντίνα. Κληρονομιά: Η οικογένεια είχε στενούς δεσμούς με τη ρουμανική βασιλική οικογένεια, με τη βασίλισσα Μαρία της Ρουμανίας να είναι νονά του γιου του Ζαν, Νίκι. Ο Ζαν απεβίωσε πρόωρα σε ηλικία 46 ετών, αφήνοντας τον γιο του να αναλάβει τα ηνία και να σώσει την οικογενειακή τράπεζα από το χείλος της κατάρρευσης.
Ο Ζαν Χρυσοβελώνης (γεν. 1943) είναι ο εγγονός του αρχικού Ζαν. Αφού το κομμουνιστικό καθεστώς εθνικοποίησε τα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας —συμπεριλαμβανομένης της διάσημης Τράπεζας “Banca Chrissoveloni” στο Βουκουρέστι— η οικογένεια εξόριστηκε. Αποκατάσταση των οικογενειακών ριζών: Μετά την πτώση του κομμουνισμού, ο Ζαν Χρυσοβελώνης επέστρεψε στη Ρουμανία. Αφιέρωσε σημαντικό μέρος του χρόνου και της προσωπικής του περιουσίας στην ανάκτηση και αποκατάσταση των κληρονομικών ακινήτων της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένης της έπαυλης Χρυσοβελώνη στο Γκιντιγκένι και διαφόρων ιστορικών βιλών στο Βουκουρέστι. Διατήρηση του πολιτισμού: Σήμερα, η οικογενειακή κληρονομιά τιμάται μέσω προσπαθειών διατήρησης του πολιτισμού και αποκατάστασης ιστορικών εγγράφων και αρχιτεκτονικής.
Όπως εμφανίζεται στην καταγραφή του οικογενειακού δενδρου (Family Group Sheet) o Ζαν (Ζάννης) Χρυσοβελώνης (1881–1926) νυμφεύθηκε την Μαργαρίτα Αντωνοπούλου και απέκτησαν δύο κόρες, την Άννα Ερασμία (Νέννα) και την Σοφία-Μαρία, που φοίτησαν στην Γερμανική Σχολή:
Anna Erasmie (Zannis) Chryssoveloni
Birth 9 Aug 1921, Vizir, Romania, Death?
Father Zannis (Manoli) Chryssoveloni (1881-?)
Mother Marguerite (Constantine) Antonopoulos (1886-?)
Sophie-Marie (Zannis) Chryssoveloni
Birth 30 Apr 1920, Braïla, Romania, Death?
Father Zannis (Manoli) Chryssoveloni (1881-?), Mother Marguerite (Constantine) Antonopoulos (1886-?)
(*) (ρουμανικά: Viziru, είναι ένας ιστορικός οικισμός και αγροτική κοινότητα στη νότια Ρουμανία, στη περιοχή της Μουντένιας στην νότια Βλαχία. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της επαρχίας Βραΐλας, περίπου 35 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας του νομού, της πόλης της Βραΐλας
https://ro.wikipedia.org/wiki/Banca_Chrissoveloni_din_Bucure%C8%99ti
https://www.christopherlong.co.uk/gen/chryssovelonigen/fg01/fg01_295.html
απόσπασμα:
Founded by his grandfather, Nicolas Z. Chrissoveloni, a native of the Greek island of Chios, and strengthened by his father, Nicholas (Nicky) Z., Chrissoveloni Bank one of the most powerful financial institutions in Romania until 1933, at the stock market decline on Wall Street. Today, the headquarters of the bank situated on Lipscani street, built by the famous architect G. M. Cantacuzino, is the headquarters of the National Bank of Romania, being recognized as an architectural gem. Chrissoveloni’s family history is linked to the Royal House of Romania, Jean Chrissoveloni, Ion Nicolae’s grandfather, being the founder of the “Queen Mary” military transport regiment. Jean Chrissoveloni died in 1926, at 46. His son, Nicky, retuned to Romania from Oxford in 1931, at the age of 22 and joined the board of directors. In 1936 he became the chairman of the board.
Nicky Chrissoveloni paid the bank’s customers withdrawal requests from his own wealth and covered about 95 percents of customer complaints. In 1934, a year after the economic crisis, although weakened substantially, the bank has been declared viable by the National Bank of Romania.
Under Nicky Chrissoveloni’s management, the bank regained its reputation and its leading position in the Romanian banking system. On June 3, 1948 the reported profit for the previous year reached two billion lei.
Eight days later, the communists nationalized the bank and Nicky Chrissoveloni was arrested shortly after.
In 1960 he and his family emigrated to Greece, while their heirs returned to Romania after the 1989 events.
Καρτουρέστι Καρουσέλ
Το Καρτουρέστι Καρουσέλ (ρουμανικά: Cărtureşti Carusel) είναι παγκοσμίου φήμης βιβλιοπωλείο στην οδό Lipscani 55 στην παλιά πόλη του Βουκουρεστίου στη Ρουμανία. Χαρακτηρίζεται από πολλούς ως ένα από τα πιο δημοφιλή βιβλιοπωλεία παγκοσμίως.
Ετυμολογία: Το όνομά του μερικές φορές παρερμηνεύεται ως «Καρουσέλ του Φωτός», αλλά το Καρτουρέστι δεν σημαίνει “φως” και είναι το όνομα της αλυσίδας βιβλιοπωλείων στην οποία ανήκει. Το Καρτουρέστι πιθανότατα σχετίζεται με τη λέξη “Καρτουράρ” (cărturar) (που σημαίνει «μορφωμένος άνθρωπος» ή «λόγιος»), με τοπωνυμική κατάληξη -έστι.
Ιστορία: Το νεοκλασικό κτίριο που στεγάζει το βιβλιοπωλείο χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από την Ελληνική οικογένεια Φαναριωτών τραπεζιτών Χρυσοβελώνη. Κατά τις πρώτες δεκαετίες της ύπαρξής του, το κτίριο στέγαζε τα κεντρικά γραφεία της Τράπεζας Χρυσοβελώνη. Το 1950 κατασχέθηκε από το κομμουνιστικό καθεστώς και μετατράπηκε σε κατάστημα ενώ αργότερα εγκαταλείφθηκε.
Ο εγγονός του τραπεζίτη, Ζαν Χρυσοβελώνης (Jean Chrissovelonis), ζήτησε να επιστραφεί στην οικογένειά του, ως νόμιμος κληρονόμος. Χρειάστηκαν 24 χρόνια δικαστικής διαμάχης, γραφειοκρατίας και χαρτούρας, για να περάσει στην κατοχή του το παραμελημένο κτίριο, το 2007. Τότε ξεκίνησε την μεταμόρφωσή του στο βιβλιοπωλείο Καρτουρέστι Καρουσέλ που υπάρχει σήμερα εκεί και υποδέχεται τους επισκέπτες του.
Η ανακαίνιση ήταν αξιοσημείωτη και δημιουργήθηκε έτσι ένα εκπληκτικό βιβλιοπωλείο, που θεωρείται ένα από τα πιο όμορφα στην Ρουμανία αλλά και σε όλο τον κόσμο. 75 άτομα εργάστηκαν σκληρά 20.000 ώρες σε πέντε χρόνια (2010-2015), ανακατασκευάζοντας και προσέχοντας κάθε μικρή λεπτομέρεια. Οι έξι όροφοί του εκτείνονται σε περίπου 1.000 τ.μ.
https://www.bovary.gr/living/escapes/carturesti-carusel-bibliopoleio-boykoyresti
Η μελέτη των Μαθητολογίων των χρόνων που η Σχολή ήταν στα κτίρια της Αραχώβης αποκαλύπτουν πολλά στοιχεία όχι μόνον για τα παιδιά αλλά και για τα επαγγέλματα των πατέρων τους. Έτσι εντοπίσαμε παιδιά που είχαν πατέρα αρχαιολόγο και απεθυθυνθήκαμε στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούο και συγκεκριμένα στην ερευνήτρια Katharina Brandt, η οποία ερευνά την δραστηριότητα των γερμμανών αρχαιολόγων στην Ελλάδα.
Η οικογένεια Μπαχάουερ έχει πολλά μέλη και είναι αυστριακής καταγωγής. Ο Ιωάννης Μπαχάουερ, που αναφέρεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης ως πατέρας του Ερρίκου και του Αντώνη, είχε 6 αδέλφια (τρεις αδελφές; την Έλλη, την Άννα και την Λίζα, και τρεις αδελφούς). Η Λίζα (Ελισσάβετ Μπαχάουερ), ήταν θεία της γνωστής πιανίστριας Τζίνας Μπαχάουερ και παντρεύτηκε τον Αναστάσιο Τρύφων και τα τέσσερα παιδιά τους φοίτησαν στην Γερμανική Σχολή. Επίσης, ο Ερρίκος (Ρένος) Μπαχάουερ νυμφεύθηκε την Σπάρτη Κριεζή, από όπου προκύπτει η συγγενική σχέση μεταξύ των τριών οικογενειών: Μπαχάουερ, Τρύφων, Κριεζή.
Η Ελφρίδη (1916) και ο Κωνσταντίνος (1920) Μάισνερ παιδιά του τυπογράφου Ερρίκου Μάισνερ εμφανίζονται στα μαθητολόγια της Αραχώβης:
Το όνομα της Christine Ott το συναντάμε στο έντυπο “Οικοτροφείον δια μαθητρίας της Γερμανικής Σχολής Αθηνών” που μας έστειλε η Αγγέλα Πρατικάκη και ανήκε στην μητέρα της Βέρα Μολοκότου, όπου αναφέρεται ως Χριστίνα Οττ (Christina Ott), παιδαγωγός επισήμως υπό του Κράτους ανεγνωρισμένη.
Kurt Gebauer (1909-1942): Εκκινώντας από το παράδειγμα του συνεργάτη τού ΓΑΙ Αθηνών Kurt Gebauer θα επιχειρήσω να δείξω πόσο τυχαία ή και μονόπλευρη μπορεί να είναι η πληροφόρηση σχετικά με πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις του παρελθόντος. Μια πιο ενδελεχής έρευνα σχετικά με τον Kurt Gebauer είναι σε εξέλιξη, σε συνεργασία με τον εγγονό του Gregor Gebauer.
Ο Πλάτωνας και ο Ευαγόρας Παντελούρης γεννήθηκαν σε ένα μικρό χωριό της Εύβοιας, τον Οξύλιθο Κύμης. Εκεί είχε πρωτοδιοριστεί ως δάσκαλος ο Κύπριος πατέρας τους Μιχάλης Παντελούρης. Αργότερα, ακολουθώντας τον πατέρα στις μεταθέσεις του, έζησαν πολλά χρόνια στη Θεσσαλονίκη, την Κύμη και τη Σκύρο και κατέληξαν στην Αθήνα, την Κυψέλη.
Το 1968 δημοσίευσε στο περιοδικό Nature τα αποτελέσματα της έρευνας του για το «άτριχο ποντίκι» (the nude mice) που άνοιξε νέους δρόμους στην ογκολογία και την ανοσολογία.
Στο σχολείο διδασκόταν στην δεκαετία του ’60 και του ’70 χρόνια η «Ανθρωπολογία» του Ευαγόρα Παντελούρη. Ηταν το βιβλίο που είχε συγγράψει ο Ευαγόρας όντας ακόμα φοιτητής της φυσικομαθηματικής. Ειχε λάβει μέρος σε διαγωνισμό του Υπουργείου Παιδείας. Ανατυπωνόταν ακόμα και την περίοδο της δικτατορίας με το γνωστό πουλί και ο Ευαγόρας έστελνε τότε συνεχώς επιστολές διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Παιδείας να σηματήσουν την ανατύπωση με το λογότυπο της δικτατορίας. Δεν σταμάτησαν όμως. Τελικά αποσύρθηκε με τη μεταπολίτευση.
Η οικογένεια Ζάννου έλκει την καταγωγή της από τη Μυτιλήνη. Μετά τον απαγχονισμό του Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη από τους Τούρκους στα χρόνια της ελληνικής επανάστασης, η γυναίκα του με τον γιο της Ιωάννη φεύγουν από το νησί και εγκαθίστανται στην Κωνσταντινούπολη όπου και αλλάζουν το όνομά τους σε Ζάννος.
Η οικογένεια Alther προέρχεται από το Isengeregg, Eggersriet, και μετακόμισε από εκεί στο Rorschach τον 13ο αιώνα, στο St. Gallen το 1361, στο Trogen το 1402 και αργότερα στο Urnäsch. Το 1379, ο Uli Alther εντάχθηκε στην δικαιοδοσία του κάστρου της πόλης. Μέχρι τα μέσα του 15ου αιώνα, άλλα μέλη της οικογένειας, που ζούσαν στο Egg και στο Hofe Stein, εμφανίζονταν ως κάτοικοι της πόλης. Το 1406 ένας εκπρόσωπος της οικογένειας εμφανίζεται ως μέλος της συντεχνίας των υποδηματοποιών, άλλοι αργότερα ως μέλη της συντεχνίας των κρεοπωλών. Ένας Eglof Alther εμφανίζεται στα τέλη του 16ου αιώνα από το St. Gallen στο Hall στο Τιρόλο, από όπου η οικογένεια μετακόμισε στο Kufstein, στο Kössen, αργότερα στο Ramstein και στο Merzig an der Saar, από εκεί στη Νυρεμβέργη και τελικά εξαπλώθηκε στις ΗΠΑ, όπου υφίσταται ακόμα και σήμερα. Οι σημερινές οικογένειες της οικογένειας ανάγονται στον επικεφαλής της συντεχνίας Bernhard (+1575) και σε αυτόν των κρεοπωλών Ulrich Alther (+1605).
Ο Πέτρος Γράβιγγερ, (γερμ. Peter Grabinger, 1904 – 1988) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, συγγραφέας και ερευνητής. Έγραψε ή μετάφρασε πάνω από 120 βιβλία εσωτερικής φιλοσοφίας, αρχαίας ελληνικής γραμματείας, θεοσοφίας, μυστικισμού και εσωτερικής γνώσης. Σπούδασε χημικός μηχανικός και έλαβε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1926 και σπούδασε Ηλεκτρολογία στην Γερμανία. Στα νεανικά του χρόνια, και συγκεκριμένα στο διάστημα από το 1925 έως το 1930, ασχολήθηκε πειραματικά με την ασύρματη επικοινωνία, όντας ένας από τους πρώτους Έλληνες πειραματιστές ασυρματιστές. Η ασχολία αυτή δεν είχε και συνέχεια, αφού απορροφήθηκε από την μελέτη φιλοσοφικών|μυστικιστικών έργων, με την οποία είχε ασχοληθεί από πολύ νεαρή ηλικία. Υπήρξε μέλος σε διάφορες φιλοσοφικές σχολές και ελευθεροτέκτων, με ενεργό παρουσία για πάνω από 60 χρόνια, μέλος της Θεοσοφικής Εταιρείας Ελλάδος και του Ordo Rosae Aureae. Δημοσίευσε άρθρα από πολύ νεαρή ηλικία, ενώ συνέγραψε και μετέφρασε πολλά φιλοσοφικά βιβλία. Η πρώτη του συγγραφική προσπάθεια ξεκινάει το 1936, με την ίδρυση από τον ίδιο του εκδοτικού οίκου “Βιβλιοθήκη της Σφιγγός”. Αρχικά εξέδιδε σε τεύχη μικρής κυκλοφορίας την ομώνυμη περιοδική έκδοση, η οποία διανέμονταν σε συνδρομητές. Παρά τις περιορισμένες οικονομικές του δυνατότητες, ακολούθησε μία σημαντική πορεία μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Έγραψε ή μετάφρασε πάνω από 100 τίτλους βιβλίων φιλοσοφίας.
Ο Δημήτριος Κανάκης γεννήθηκε το 1921 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης την χρονιά 1927-28 στην Α’ Δημοτικού και παραμένει έως την χρονιά 1929-30 στην Γ’ Δημοτικού.
Η Ευφροσύνη Ζαρίφη γεννήθηκε το 1922 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1935-36 στην Γ’ Γυμνασίου και το έτος 1936-37 στην Δ’ Γυμνασίου, ενώ αν συνέχιζε στην Γερμανική θα αποφοιτούσε το 1939. Παντρεύτηκε τον πρέσβη Αριστείδη Πηλαβάκη και δεν απέκτησε παιδιά.
