Με μεγάλη συμμετοχή ολοκληρώθηκαν οι αρχαιρεσίες του Συλλόγου της 22ας Απριλίου 2026. Πολύς κόσμος, πολύ περισσότερος από όλες τις προηγούμενες εκλογές, συγκεντρώθηκε στην Aula να ψηφίσει. Καταμετρήθηκαν 317 ψηφοδέλτια και αποκαλύφθηκε κάτι, που αιωρείτο στην ατμόσφαιρα εδώ και ένα μήνα. Μία κίνηση με 7 υποψήφιους, που είχαν μοιράσει οδηγίες εν είδει “μυστικού ψηφοδελτίου”, που λειτούργησε ως “ωτοασπίδα” με σαφείς εντολές να μην ακουστεί τίποτε, από όλους όσοι μίλησαν εκ μέρους του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου.

Ο Κώστας Γαλάνης έκανε έναν απολογισμό παρουσιάζοντας την τροχιά ενός έργου 14 ετών, που ξεκίνησε το 2012, με την δημιουργία του site και του montags, με εκδηλώσεις, εκδόσεις βιβλίων και παρουσία στην ελληνο-γερμανική κοινότητα, πέρα από τα όρια ενός συλλόγου αποφοίτων.

Το γεγονός ότι άφησε ένα ταμείο με περισσότερα από 10.000 ευρώ, και 4.000 φίλους του “montags”, πρωτοφανή νούμερα στα χρονικά του ΣΑΓΣΑ, είτε γιατί συγκέντρωσε το ενδιαφέρον, θετικό και αρνητικό, όσων ήρθαν να ψηφίσουν, είτε γιατί ήταν ο μόνος τρόπος να επιβληθεί μέσω των social media η νέα τάξη πραγμάτων.

Η αλήθεια είναι ότι δεν ακούστηκε το τι πρεσβεύει αυτή η νέα τάξη, αφού ο αυτοαποκαλούμενος “επικεφαλής της κίνησης”, Μίκης Πολλάλης, μίλησε για φιλοζωία και ιστιοπλοΐα και οι υπόλοιποι για μία χαρτογράφηση των αποφοίτων μέσω μία ψηφιακής πλατφόρμας, όπου όλο το προηγούμενο έργο, των συμβουλίων της μεταπολεμικής Γερμανικής δεν υπήρχε πουθενά.

Σαν κερασάκι στην τούρτα ήρθε και η δήλωση του πρώην προέδρου του Συλλόγου, Μάκη Δριμαρόπουλου, που ζήτησε τον λόγο και προσπάθησε να ασκήσει κριτική για την μη διοργάνωση χορών και κοπής πίτας, συνοψίζοντας με συγκίνηση όλο το έργο του στην φράση: “φίλησα κατουρημένες ποδιές για να ανέβει το γραφείο του συλλόγου από τα υπόγεια στο ισόγειο του σχολείου“. Όντως αυτή ήταν η εικόνα των τελευταίων χρόνων, πριν από το 2012 και πέραν τούτου, τίποτε.

Ο Σύλλογος επί Παντελή Παντελούρη, αρκετά χρόνια πιο πριν, διοργάνωσε σπουδαίους χορούς με σκοπό να αναδείξει την παρουσία της μεταπολεμικής Γερμανικής, που ζητούσε φίλους 20 χρόνια μετά τον Πόλεμο και παράλληλα προσπαθούσε να δημιουργήσει έσοδα μέσα σε ένα περιβάλλον, που πάλευε να αναπτυχθεί σε μία Αθήνα, που ξεκινούσε να ξαναχτιστεί.

Στην εξέλιξή τους ωστόσο αυτοί οι χοροί, όπως όλοι γνωρίζαμε, οδήγησαν σε οικονομική ασφυξία τον σύλλογο με τον τελευταίο να έχει μάλιστα και μικρή συμμετοχή και παθητικό και βεβαίως το Sui Generis έκλεισε, αλλά ούτως η άλλως, ίσα που μάζευε τριάντα άτομα και μόλις έβγαζε τα έξοδά του.

Κάτι που επιμελώς αγνοήθηκε ήταν η πρώτη μεγάλη συνάντηση των αποφοίτων “DSA Ξαναβρισκόμαστε!” μια ιδέα του Κωνσταντίνου Αραβώση, που συγκέντρωσε 400 άτομα στο Πάρκο της Ελευθερίας και απετέλεσε προοίμιο για τις “Βραδιές Αποφοίτων”, μία πολύ επιτυχημένη κοπή πίτας σε ένα Χριστουγεννιάτικο Πάρτυ στο Gaspar και την κοσμοσυρροή στην εκδήλωση “Οι καθηγητές ξανάρχονται“. Ας είναι.

Το μήνυμα ήταν σαφές από την νέα ομάδα. Δεν θέλουμε το έργο των παλαιών. Επιλέγουμε αυτούς που θέλουμε, που ούτως ή άλλως δεν σχετίζονται με το έργο των παλαιότερων και σχηματίζουμε ένα μπλοκ από “7” δίχως να μένει χώρος για άλλη επιλογή. Κατεβαίνουμε να ψηφίσουμε αποκλείοντας εναλλακτικές. Ας μην ξεχνάμε ότι επί σχεδόν 40 χρόνια στις αρχαιρεσίες δεν υπήρχε παρά μόνο “μία παράταξη” με ανοικτή υποψηφιότητα για όποιον ήθελε να δηλώσει ενδιαφέρον.

Οι εκλογές αυτές προκηρύχθηκαν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και το ίδιο σκεπτικό. Παρουσιάστηκαν όλα τα βιογραφικά όπως εστάλησαν, όμως για πρώτη φορά υπήρξε “διχασμός” από την μία πλευρά. Και αυτό έγινε. Ο σύλλογος “διχοτομήθηκε” με κερκόπορτα κάποιες και κάποιους. Ο χρόνος θα δείξει ποιος έχει δίκιο.

Μία κουβέντα, που ατυχώς δεν ειπώθηκε από το απερχόμενο ΔΣ είναι ότι όταν το 2024 ψηφίσαμε το νέο “Καταστατικό” σε αντικατάσταση αυτού, που είχε προτείνει ο Πέτρος Πετρακόπουλος το 2021, μας διέφυγε να απαλείψουμε τον όρο, που έδινε το δικαίωμα να μετέχουν στα συμβούλια της ΓΣΑ τα μέλη των αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Το “έκτρωμα” του 2021, που ψηφίστηκε μέσα στην καταιγίδα της πανδημίας επέτρεπε στον Σύλλογο Γονέων, αλλά και στους απόφοιτους της Θεσσαλονίκης να μετέχουν στα ΔΣ της ΓΣΑ, επινόηση, που ακόμη δεν έχουμε αντιληφθεί σε τι αποσκοπούσε. Ίσως ο Πέτρος Πετρακόπουλος κάποτε να μας εξηγήσει.

Σε κάθε περίπτωση ο παλαιός τρόπος επικοινωνίας ολοκληρώθηκε.

Το “montags“, που γνωρίσατε και συμπλήρωσε 565 τεύχη σε 11 χρόνια, δεν θα ξανακυκλοφορήσει.

Καλή επιτυχία στους επόμενους.

Κώστας Γαλάνης

Με αφορμή τις Εκλογές της 22.4.2026 απευθύνομαι στους απόφοιτους, στους φίλους του Συλλόγου Αποφοίτων, που λαμβάνουν το “montags” ή που παρακολουθούν το site του Συλλόγου, αλλά και στους άλλους, που δεν έχουν ενημερωθεί ποτέ σωστά για το έργο μας.

Όταν πρωτο-ανακατώθηκα με τον σύλλογο το 2012, διαπίστωσα ότι δεν υπήρχε site και δεν υπήρχε κάποιο ενημερωτικό (έντυπο ή ηλεκτρονικό μέσο) με τα νέα του ΣΑΓΣΑ, γεγονός απαράδεκτο για αποφοίτους μιας Σχολής σαν την Γερμανική.

Αποφασίσαμε να κατασκευάσουμε ένα site και εγώ προσωπικά δαπάνησα μέσω της εταιρείας μου πολλά χρήματα τόσο για την κατασκευή, όσο και για την φιλοξενία και βεβαίως την ενημέρωσή του επί 14 χρόνια. Έτσι δημιουργήθηκε το www.montags.gr, που μέχρι σήμερα έχει κοστίσει τουλάχιστον 30.000 ευρώ σε μορφή δωρεάς με συντηρητικούς υπολογισμούς (κόστος hosting, συντήρησης επί 13 χρόνια) και άλλα τουλάχιστον 10,000 ευρώ πάλι σε μορφή δωρεάς (κόστος ανάπτυξης εφαρμογών και “montags”), δίχως να υπολογίζεται η εθελοντική έρευνα, η καθημερινή ενημέρωση και η έκδοση του montags.

Το site εξελίχθηκε έπειτα από ανακατασκευή σε κάτι πιο σύγχρονο με δυνατότητα να εμφανίζεται και προσαρμοσμένο στο κινητό.

Από το 2015 ξεκίνησε και η αποστολή του montags, του εβδομαδιαίου newsletter του συλλόγου με 13-15 άρθρα κάθε εβδομάδα, δηλαδή 800 περίπου άρθρα τον χρόνο, που βεβαίως αποθηκεύονται και στο site. Έτσι το site σήμερα φιλοξενεί 10.000 άρθρα και περίπου 10.000 φωτογραφίες.

Το montags απέκτησε τέτοια φήμη ανάμεσα στις Γερμανικές Σχολές του εξωτερικού, που στο Παγκόσμιο Συνέδριο των Γερμανικών Σχολών του Βερολίνου προτάθηκε ως ιδέα να υιοθετηθεί από όλες τις Σχολές, και βέβαια δεν υπάρχει τέτοιο “εργαλείο” σε καμία σχολή της Ελλάδας.

Όλα αυτά τα χρόνια, πολλοί και πολλές από εσάς γνωρίζετε διότι ήρθατε στην Aula, ότι διοργανώσαμε ιστορικές εκδηλώσεις, όπως “Οι Απόφοιτοι του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου”, “…στα χρόνια της Δικτατορίας”, “τα χρόνια στην Μετσόβου”, “120+1 χρόνια”.

Καλέσαμε στην Aula προσωπικότητες, αποφοίτους και μη, και μίλησαν σε εκδηλώσεις όπως “ο Μανώλης Γλέζος στην Aula”, “die Krise in Griechenland”, “Εθελοντισμός” κ.α., όπου παρελάσανε ο Μανώλης Γλέζος, η Έβη Τουλούπα, η Κατερίνα Δασκαλάκη, ο Τάσος Γιαννίτσης, η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Παναγιώτης Πικραμμένος, ο Γιάννης Βαληνάκης, η Φρόσω Δημάκου-Κιάου, ο Ulf-Dieter Klemm, ο Θανάσης Βαλτινός, η Αλεξάνδρα Μητσοτάκη, ο Peter Limbourg, ο Άγγελος Συρίγος και πολλοί άλλοι.

Επανεκδώσαμε το καταπληκτικό βιβλίο του Jens Godber Hansen, “Das Dörpfeld-Gymnasium in Athen: Geschichte und Gestalt einer deutschen Auslandsschule”, που κυκλοφόρησε στα χρόνια μας, το 1970 και καλύπτει όλη την ιστορία των Γερμανών από τον Όθωνα έως την μεταπολεμική Γερμανική. Το δίγλωσσο βιβλίο αυτό, με δική μας πρωτοβουλία και δαπάνη δίναμε ως δώρο κάθε χρόνο στους τελειόφοιτους κατά την Τελετή Αποφοίτησης, έτσι ώστε να έχουν όλοι στα χέρια τους την ιστορία της Σχολής από το 1896 έως σήμερα.

Και βεβαίως με δική μας πρωτοβουλία μετονομάσαμε την οδό Ζηρίδη, που περνά ανάμεσα στην Σχολή και τα γήπεδα, σε “οδό Γερμανικής Σχολής Αθηνών“, επανασχεδιάσαμε το Logo του Συλλόγου και τροποποιήσαμε το Καταστατικό του ΣΑΓΣΑ.

Με δική μας πρωτοβουλία προσκαλέσαμε και ήρθε στην Aula η Angela Merkel.

Στις εκδηλώσεις αυτές θα προσθέσουμε τα “Wandertage“, τα “Stammtische“, τις Εκδρομές (Ναύπλιο, Χαλκίδα κλπ.) και την μεγάλες “Βραδιές Αποφοίτων“, που συνδιοργανώνονται με το σχολείο.

Εμπόδιο στις εκδηλώσεις μας, για ένα μεγάλο διάστημα, στάθηκε η Πανδημία, που για μερικά χρόνια είτε ανέστειλε την διοργάνωση εκδηλώσεων, είτε απέτρεψε τους αποφοίτους στο να συγκεντρωθούν σε κλειστούς χώρους.

Εντοπίσαμε όσα Μαθητολόγια της Σχολής διασώθηκαν, που τηρούνταν μέχρι την λήξη του Πολέμου και αντιγράψαμε 1500 ονόματα ταξινομώντας τα αλφαβητικά και ανά χρονιά αποφοίτησης. Μέσα σ’ αυτά “ανακαλύψαμε” τα ονόματα του Γεωργίου Ράλλη, της Νάτας Μελά, του Κώστια Λασκαρίδη, του Απόστολου Πίτσου, της Αλίκης Περρωτή – Κωνσταντοπούλου, του Γεωργίου Αλέξανδρου Μαγκάκη, του Τάκη Ζενέτου, της Ελένης Παπαδάκη, της Αγνής και της Πολυξένης Ρουσοπούλου, του Νίκου Αποστολίδη, του Τζών Αλιβιζάτου, του Ρένου Ρώτα, του Μιχάλη Μολοκότου, της Ηρούς Λάμπρου-Πεζοπούλου, της Λίνας Αιλιανού, της Γιολάντας Τερέντσιο και πολλών άλλων. Ανάμεσα σ’ αυτά διακρίναμε και αυτά πολλών δοσιλόγων, που δεν διστάσαμε να παρουσιάσουμε.

‘Ολα τα βιογραφικά, που καταφέραμε να συντάξουμε, τα εντάξαμε στην ενότητα “Απόφοιτοι” έπειτα από πολλές συνεντεύξεις με τις οικογένειές τους, που μας εμπιστεύτηκαν σπάνιο φωτογραφικό υλικό και πληροφορίες:

Δημιουργήσαμε δύο βάσεις δεδομένων:

– αυτή των μαθητών μέχρι την λήξη του Πολέμου το 1944 με 1700 ονόματα, και

– αυτή των μεταπολεμικών μέχρι σήμερα (με περισσότερα από 8.500 ονόματα)

Οι βάσεις αυτές, που περιέχουν όλα τα ονόματα, ακόμη και εκείνων, που κάθισαν έστω και μία ημέρα στα θρανία της Γερμανικής, αποτελούν σήμερα εργαλείο και του σχολείου, το οποίο δεν είχε την δυνατότητα να πει άμεσα, αν κάποιος φοίτησε και πότε. Να σημειώσουμε ότι αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε στον όρο “Απόφοιτοι”, όλες και όλους, όσοι και όσες κάθισαν έστω και μία ημέρα στα θρανία. Το πρόβλημα ήταν κυρίως με τους Γερμανούς που έρχονταν για ένα-δύο χρόνια στην Ελλάδα και μετά χάνονταν τα ίχνη τους, αλλά και με τους Έλληνες που για διάφορους λόγους εγκατέλειψαν το σχολείο πριν από την αποφοίτησή τους.

Για να διευκρινίσουμε: στην παρουσίαση της ενότητας των Αποφοίτων περιλαμβάνονται συνολικά 1.000 πλήρη βιογραφικά από τα οποία τα 180 ανήκουν σε μαθητές της περιόδου της οδού Αραχώβης, ενώ στην ενότητα με τον Επαγγελματικό Οδηγό προβάλλονται όλοι όσοι επιθυμούν να προβληθούν επαγγελματικά.

Με λίγα λόγια έχουμε 10.000 άρθρα, 10.000 φωτογραφίες, 1.000 βιογραφικά και 120 αναγγελίες θανάτων, που ακούσαμε ότι αποτελούν το κύριο θέμα του site και του montags, ενώ αντί του σχολίου αυτού θα ταίριαζε “ενός λεπτού σιγή”.

Όλα αυτά οδήγησαν σταδιακά στο να εγγραφούν νέα μέλη, που είχαν “γυρίσει την πλάτη τους” στο σχολείο και να αρχίσουν να ενδιαφέρονται για τα νέα δρώμενα. Σήμερα το “montags” αποστέλλεται δωρεάν σε 4000 παραλήπτες, οι οποίοι μπορούν να παρακολουθούν κάθε εβδομάδα όλες τις θεατρικές παραστάσεις, τις εκδηλώσεις, τις παρουσιάσεις βιβλίων

Στις ενότητες “ΑΠΟΨΕΙΣ” και “ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ” φιλοξενούνται άρθρα με απόψεις αποφοίτων και όλοι οι σύνδεσμοι, όπου αρθρογραφούν οι απόφοιτοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί. Επιμελώς έχουμε αποφύγει να δημοσιεύσουμε άρθρα με “κομματικό” χαρακτήρα, τα οποία όμως μπορεί να διαβάσει κανείς στον αντίστοιχο ιστότοπο των πολιτικών.

Στόχος όλων αυτών ήταν να συγκεντρωθεί όλο το υπάρχον υλικό από τα πρώτα χρόνια του σχολείου, να αποθηκευτεί σε ένα site, που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για όλη την ελληνο-γερμανική κοινότητα (σχολείο, πρεσβεία, goethe, philadelphia,…). Στηρίξαμε και προβάλαμε την πρωτοβουλία για τον Φιλελληνισμό, με τις εκδηλώσεις για την επέτειο της Επανάστασης του 1821 και τα βιβλία του συμμαθητή μας Κώστα Παπαηλιού , ενώ στηρίζουμε κάθε προσπάθεια, που μετέχουν απόφοιτοί μας, από το να προβάλλουμε όλες τις “Αγγελίες“, που λαμβάνουμε έως την καμπάνια για την “Διατήρηση της Ελληνικής Υπηρεσίας της Deutsche Welle“.

Στόχος, εξ ίσου σοβαρός, ήταν και είναι η ανάδειξη όλων των επωνύμων αποφοίτων με σκοπό την διασύνδεση και την υποστήριξη των νεώτερων. Προβάλαμε τις δουλειές και τα βιογραφικά των νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας, και όπου μπορούσαμε, τους φέρναμε σε επαφή με τους παλαιότερους.

Τέλος, για πρώτη φορά στα χρονικά του Συλλόγου ενσωματώσαμε στην ενότητα “Σύλλογος” όλα τα ονόματα των μελών όλων των ΔΣ από το 1956 μέχρι σήμερα, ενώ καταγράψαμε στην ενότητα “Συνεδριάσεις ΔΣ” όλα τα θέματα, που συζητήθηκαν της τελευταίας θητείας για λόγους ενημέρωσης και διαφάνειας.

Κώστας Γαλάνης, Πρόεδρος ΣΑΓΣΑ

Υποστηρίζουμε την συνέχιση της λειτουργίας της Ελληνικής Υπηρεσίας της Deutsche Welle με επιστολή του Συλλόγου Αποφοίτων προς την DW, με κείμενα αποφοίτων, με άρθρα δημοσιογράφων και πολιτικών, με την ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ.

Aufruf zur Mitzeichnung der Petition: Deutsche Welle auf Griechisch erhalten

(περισσότερα…)

Η Μόνικα Φρανκ έδωσε μια συνέντευξη στην Griechenland Zeitung , η οποία δημοσιεύτηκε στις 1.4.2026 (φύλλο 1015 / σελ. 8)

Monika Frank ist seit Sommer 2024 als Generalkonsulin in Thessaloniki tätig. In Ihrer Kindheit hat sie die Deutsche Schule in Athen besucht, später war sie an der Deutschen Botschaft in Athen als Referentin für Kultur- und Pressearbeit zuständig. Die Griechenland Zeitung erfährt im Gespräch mit ihr, dass ihr Hellas eine Herzensangelegenheit ist.

Geschützt durch eine Sicherheitsschleuse aus Panzerglas, liegt der Bürotrakt des deutschen Generalkonsulats in Thessaloniki in einem Neubau an der Nea Paralia. Hier begrüßt mich die Hausherrin in ihrem Büro im 8. Stock mit Blick auf den Thermaischen Golf.

Nachdem wir Kaffee bekommen haben, spricht Monika Frank über ihre Aufgaben im Generalkonsulat. (περισσότερα…)

Ο Τάσος Γιαννίτσης (’62, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, π. υπουργός) μίλησε στις 20/3σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης καλεσμένος στο στούντιο του ΕΡΤnews Radio 105,8 και στην εκπομπή «Ναι μεν Αλλά» με την Ευαγγελία Μπαλτατζή και τον Δημήτρη Τάκη. Με φόντο τη γεωπολιτική αστάθεια και τις αβεβαιότητες που έχει ο κόσμος μπροστά του, τόνισε μεταξύ άλλων ότι οι κοινωνικές συνθήκες είναι αυτές που επιβάλλουν την σύμπραξη των κομματικών δυνάμεων.

https://www.ertnews.gr/roi-idiseon/t-giannitsis-sto-ertnews-radio-105-8-oi-koinonikes-synthikes-einai-aytes-pou-epivalloun-tis-symprakseis-ton-kommatikon-dynameon/

Ο Θανάσης Γεράνιος με άρθρο του στην εφημερίδα “Τα Νέα” της 18.03.2026 επισημαίνει:

Για να αναθερμάνει τη βιομηχανία κατασκευής πυρηνικών αντιδραστήρων, η οποία έχει πληγεί σοβαρά τα τελευταία χρόνια, το πυρηνικό λόμπι εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που δημιούργησε το πρόβλημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που εκπέμπουν χημικούς ρύπους.

Ανάγκη παροπλισμού τουλάχιστον 300 πυρηνικών αντιδραστήρων

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στις επιπτώσεις των δύο μεγάλων πυρηνικών ατυχημάτων, του Τσερνόμπιλ και της Φουκουσίμα. Συνδέεται επίσης με την ανάγκη παροπλισμού, λόγω γήρανσης, τουλάχιστον 300 από τους περίπου 430 πυρηνικούς αντιδραστήρες που λειτουργούν σήμερα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι αντιδραστήρες αυτοί θα πρέπει να σταματήσουν τη λειτουργία τους, να αποσυναρμολογηθούν και να οδηγηθούν σε χώρους προσωρινής φύλαξης πυρηνικών αποβλήτων. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα δαπανηρή και χρονοβόρα διαδικασία, η οποία απαιτεί τη χρήση τηλερομποτικής τεχνολογίας, εξαιτίας των υψηλών επιπέδων ακτινοβολίας. (περισσότερα…)

Ο Ρόναλντ Μαϊνάρντους δημοσίευσε την 1.4.2026 ένα άρθρο στην αγγλική έκδοση της εφημερίδας “Καθημερινή” (ekathimerini.com) σχετικά με την μάχη που δίνεται για την σωτηρία της ελληνικής υπηρεσίας της DW. Το άρθρο δημοσιεύτηκε και στα ελληνικά την αμέσως επόμενη ημέρα:

Όταν η διοίκηση της Deutsche Welle (DW) ανακοίνωσε στα τέλη Φεβρουαρίου ότι προτίθεται να διακόψει έως το τέλος του έτους την ελληνόφωνη υπηρεσία του σταθμού, προφανώς δεν είχε προβλέψει τις πολιτικές αντιδράσεις που θα προκαλούσε η απόφαση.

Σε μια αρχικά ασυντόνιστη κινητοποίηση διαμαρτυρίας, πλήθος οργανώσεων και προσώπων τοποθετήθηκαν γρήγορα δημόσια – φορείς που θα μπορούσαν συνολικά να περιγραφούν ως εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών στις ελληνογερμανικές σχέσεις: ενώσεις Γερμανών φιλελλήνων, ελληνικές κοινότητες, που εκπροσωπούν τη σημαντική ελληνική διασπορά, δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και πολλοί άλλοι. (περισσότερα…)

Ο Θανάσης Γεράνιος με άρθρο του στην εφημερίδα “Καθημερινή” της 17.03.2026 επισημαίνει:

Για να αναθερμάνει τη βιομηχανία κατασκευής πυρηνικών αντιδραστήρων, η οποία έχει πληγεί σοβαρά τα τελευταία χρόνια, το πυρηνικό λόμπι εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που δημιούργησε η ρύπανση της ατμόσφαιρας από τη λειτουργία των εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, τα οποία εκπέμπουν χημικούς ρύπους. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην αφορμή των δύο μεγάλων ατυχημάτων, του Τσερνόμπιλ και της Φουκουσίμα, αλλά και στην αναγκαιότητα κλεισίματος λόγω γήρανσης τουλάχιστον των 300 από τους 430 πυρηνικούς αντιδραστήρες που παράγουν σήμερα ηλεκτρική ενέργεια. Οι αντιδραστήρες αυτοί πρέπει να κλείσουν, να διαλυθούν και να οδηγηθούν σε χώρους προσωρινής φύλαξης πυρηνικών αποβλήτων, διαδικασία που απαιτεί υψηλό κόστος, χρήση τηλερομποτικής και χρονοβόρες ενέργειες, λόγω της έντονης ακτινοβολίας τους. Η Γαλλία, για παράδειγμα, που χρησιμοποιεί πυρηνικούς αντιδραστήρες για το 80% της απαιτούμενης ενεργειακής της ανάγκης, θα αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα γιατί θα πρέπει να κλείσει το σύνολο σχεδόν των αντιδραστήρων της, λόγω γήρατος. Ετσι, «εφευρέθηκε» ο μικρός αρθρωτός αντιδραστήρας (SMR) ως λύση στο πρόβλημα. Πρόκειται για αντιδραστήρες χαμηλού κόστους και ισχύος, οι οποίοι είναι αρθρωτοί για εύκολη συναρμολόγηση και μεταφορά στον τόπο λειτουργίας. Η Ευρωπαϊκή Ενωση θεωρεί τους SMR ως ιδανικές πηγές παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και ενδεχομένως ως μέσο για την υποστήριξη των ΑΠΕ. (περισσότερα…)

Χρόνια Πολλά και ειρηνικά, ευλογημένα και παραγωγικά, ένεκα της διπλής εορτής , πρώτον της Θεομητορικής Εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, και δεύτερον, του Ευαγγελισμού του Έθνους.

Δεν θα αναφερθώ στα κλέη και στα πάθη των Ελλήνων κατά τον άνισο αγώνα από της 23ης Μαρτίου 1821 – κατ΄άλλους από της 17ης Μαρτίου 1821- μέχρι την 12ην Σεπτεμβρίου 1829 – δεδομένου ότι προσφάτως έγινε εκτενής, εκτενεστάτη αναφορά εις την ανακήρυξίν μου ως αντεπιστέλλοντος μέλους [membre correspondant] της γεραράς Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών εις Θεσσαλονίκην στον σχετικόν Πανηγυρικόν μου “Από την Εθνική Παλιγγενεσία στον Ιωάννη Καποδίστρια”.

Δράττομαι της ευκαιρίας εξ αφορμής της σημερινής εγκυκλίου της Ιεράς Συνόδου της Αποστολικής Εκκλησίας της Ελλάδος , η οποία ανεγνώσθη πρό της δοξολογίας εις τους ιερούς ναούς της χώρας, ότι έγινε αναφορά, και μάλιστα εκτενής, στα 200χρονα από της Εξόδου του Μεσολογγίου, Σάββατον του Λαζάρου/Κυριακή των Βαΐων 1826. Ελαβε αναφορά και εις τον αοίδιμον Βρεττάκον εκ Κροκεών.

Ενθυμίζω δύο σημαντικές 200χρονες επετείους, οι οποίες λησμονούνται.

Την 4ην Απριλίου 1826 υπογράφεται εις Πετρούπολιν η φερώνυμος Συνθήκη ανάμεσα στην Ρωσσία του Τσάρου Νικολάου και την Αγγλία του Wellington, σύμφωνα με την οποίαν θα συγκροτηθή κράτος με το όνομα Ελλάς. Άλλωστε, οι ομολογιούχοι του City επίεζαν, έπρεπε να λάβουν πίσω τα δάνεια που είχαν δώσει. Μεταξύ των δανειστών και ο υιός του πολύ David Ricardo. Κατά συνέπειαν, η Εξοδος, η οποία έπεται χρονικώς της του Πρωτοκόλλου, ακολουθεί τετελεσμένα γεγονότα. Ο κύβος είχε ριφθή. (περισσότερα…)

Πρόκειται για ένα μέτρο εις βάρος της ιστορίας της ελληνικής υπηρεσίας της Deutsche Welle. Στην Ελλάδα και στη Γερμανία, η ελληνική υπηρεσία μας έδινε, κατά την επταετή δικτατορία, ανάσα και θάρρος με τις ειδήσεις της για την Αντίσταση, ενώ μας πληροφορούσε εγκύρως για το σκοτεινό πρόσωπο των δικτατόρων. Σήμερα ζουν στη Γερμανία πολλές χιλιάδες Έλληνες εργαζόμενοι και φοιτητές. Η ελληνική υπηρεσία ενισχύει καθημερινά αμεσότερα το δεσμό τους με την πατρίδα, όπως επίσης τους ενημερώνει για θέματα της ζωής τους στη Γερμανία. Στα δημοκρατικά πολυπολιτισμικά κράτη δεν πρέπει να σιγήσει η φωνή του ραδιοφώνου για οιαδήποτε κοινότητα.

O Σπύρος Μοσκόβου εργάστηκε για πολλά χρόνια αλλά και διηύθυνε, μέχρι πρόσφατα, το Ελληνικό Πρόγραμμα της Deutsche Welle. Δημοσίευσε στο protagon.gr στις 2 Μαρτίου 2026 ένα άρθρο με τίτλο “Deutsche Welle: Η ανατομία μιας απόφασης”:

Η Ελληνική Eκπομπή της Deutsche Welle ενηλικιώθηκε πολιτικά ένα βράδυ του 1969, όταν ο τότε διευθυντής Κώστας Νικολάου έπεισε τον σοσιαλδημοκράτη γενικό διευθυντή του σταθμού Βάλτερ Στάιγκνερ ότι το πρόγραμμα έπρεπε να πάρει απροκάλυπτα αντιδικτατορικό χαρακτήρα και να υπονομεύει συστηματικά τη χούντα των Αθηνών, και ας ήταν επισήμως η «κυβέρνηση» συμμάχου χώρας (περισσότερα…)

Είναι πάντα πολύ δυσάρεστο όταν μια φωνή ελεύθερης γνώμης, ενημέρωσης και πλουραλισμού σιωπά!

Και μάλιστα χωρίς προφανή αιτία. Και όταν την ίδια στιγμή γίνονται πολλές και επιτυχείς προσπάθειες για την ακόμα μεγαλύτερη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ Ελλάδος και Γερμανίας.

Για εμάς τους Έλληνες, η ελεύθερη φωνή της Deutsche Welle, υπήρξε κατά την διάρκεια της χούντας, το αντίστοιχο του BBC κατά την διάρκεια της κατοχής. Υπήρξε η αδέσμευτη φωνή που μετέφερε το τι συνέβαινε στον ελεύθερο κόσμο.

Ακόμα ηχεί στα αυτιά μου η βροντώδης φωνή του μακρινού εξαδέλφου μου Αλέξανδρου Σχινά να εμψυχώνει τους Έλληνες και να τους παροτρύνει για αντίσταση.

Η Ντόρα Μπακογιάννη σχολίασε: “από τα μαθητικά μου χρόνια στην Γερμανική Σχολή στην Αθήνα και στο Παρίσι η Deutsche Welle φάνταζε σαν φάρος, σαν προστάτης άγγελος της Ελλάδας, που υπέφερε στα χρόνια της Δικτατορίας, τότε που ο Παύλος Μπακογιάννης, μέσω των εκπομπών του, διαμαρτυρόταν  εξ ονόματος  όλων των Ελλήνων.

Μου φαίνεται αδιανόητο ότι αυτός ο πολύγλωσσος γίγαντας της Ευρώπης θα πάψει να μιλάει ελληνικά. Μου φαίνεται αδιανόητο, πως αυτή η φωνή ανεξαρτησίας θα χάσει τις ελληνικές της χορδές“.

Η Βίκυ Πράις (Βασιλική Κουρμούζη), είναι απόφοιτος του 1969, και ζει στο Λονδίνο έχοντας διαγράψει μία σπουδαία καριέρα ως οικονομολόγος και συγγραφέας. Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026 έδωσε μία συνέντευξη στον Γιάννη Ανδριτσόπουλο και στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”:

Ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 17% και στην Ελλάδα 66,8%. Αυτό υποδηλώνει ότι υπάρχει πρόβλημα» λέει η επικεφαλής οικονομική σύμβουλος στο βρετανικό Κέντρο Οικονομικών και Επιχειρηματικών Ερευνών

Είναι από τους πιο επιφανείς οικονομολόγους της Βρετανίας. Διετέλεσε διευθύντρια της Οικονομικής Υπηρεσίας της βρετανικής κυβέρνησης από το 2007 έως το 2010. Και τυγχάνει να είναι Ελληνίδα: η Βίκυ Πράις, γεννήθηκε – με το όνομα Βασιλική Κουρμούζη – το 1952 στην Αθήνα. Σε ηλικία 17 ετών, μετανάστευσε στο Λονδίνο για να σπουδάσει στην LSE.

Σήμερα είναι επικεφαλής οικονομική σύμβουλος στο βρετανικό Κέντρο Οικονομικών και Επιχειρηματικών Ερευνών (CEBR), επισκέπτρια καθηγήτρια στο King’s College και εταίρος της βρετανικής Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών. (περισσότερα…)

Η κατάργηση του ελληνόφωνου προγράμματος της Deutsche Welle δεν έχει πειστική δικαιολογία. Κατά πληροφορίες οφείλεται στην απουσία πολιτικού κριτηρίου της νέας διοίκησης και, πάντως, δείχνει να υποτιμά την Ιστορία, αλλά και την κρισιμότητα της σημερινής συγκυρίας για την Ελλάδα, τη Γερμανία και την Ευρώπη.

Ο Άγγελος Κωβαίος με άρθρο του στο protagon.gr παίρνει θέση κατά της κατάργησης και κάνει μία αναδρομή με αναφορές στον Πάυλο Μπακογιάννη, τον μαθητή της Γερμανικής Σχολής Αθηνών, Peter Limbourg και τον πατέρα του, πρεσβευτή επί δικτατορίας, τον Γεώργιο Αλέξανδρο Μαγκάκη, επίσης μαθητή στα χρόνια της Αραχώβης. (περισσότερα…)

Οι συζητήσεις γύρω από το κλείσιμο του ελληνικού προγράμματος της Deutsche Welle έχουν για μένα και μια έντονα προσωπική διάσταση. Κι αυτό γιατί – πάνε πολλά χρόνια πια – τη δεκαετία του ’90 είχα την ευθύνη του ιστορικού αυτού προγράμματος.

Οι παλαιότεροι ίσως θυμούνται: ήταν μια εποχή καταιγιστικών αλλαγών στο ελληνικό ραδιοφωνικό τοπίο. Η ιδιωτικοποίηση της ραδιοφωνίας προκάλεσε πραγματική έκρηξη στα ερτζιανά. Σε ολόκληρη τη χώρα ξεφύτρωναν νέοι σταθμοί σαν τα μανιτάρια, μεταμορφώνοντας τον χάρτη της ενημέρωσης.

Στη Deutsche Welle τότε πήραμε μια στρατηγική απόφαση: να απευθυνθούμε στους νέους αυτούς σταθμούς – οι περισσότεροι βρίσκονταν στην περιφέρεια – και να επιδιώξουμε συνεργασίες για την αναμετάδοση των προγραμμάτων μας. Θυμάμαι ακόμη το προνόμιο που είχα να διασχίζω την Ελλάδα, συναντώντας σε διάφορες πόλεις τους πρωτοπόρους του νέου, ελεύθερου ραδιοφώνου. Ήταν άνθρωποι με όραμα, ενθουσιασμό και διάθεση να πειραματιστούν. (περισσότερα…)

Ο Ronald Meinardus εκφράζει την ανησυχία του για την απόφαση της Deutsche Welle, βάσει της οποίας στο τέλος του έτους πρόκειται να καταργηθεί το ελληνικό πρόγραμμα.

Η απόφαση έπληξε τους ενδιαφερόμενους και τους πολλούς φίλους του προγράμματος σαν κεραυνός εν αιθρία. Το ελληνικό συντακτικό προσωπικό της Deutsche Welle είχε συνηθίσει εδώ και καιρό τις ατέρμονες συζητήσεις για πιθανές περικοπές στον προϋπολογισμό· αυτή είναι η πραγματικότητα όταν μια επιχείρηση εξαρτάται εξ ολοκλήρου από κρατική χρηματοδότηση. Ωστόσο, η ανακοίνωση του κλεισίματος, μετά από περισσότερα από 60 χρόνια επιτυχημένης λειτουργίας, έχει εντελώς διαφορετικό, καταστροφικό αντίκτυπο. Η ίδια η διαδικασία λήψης της απόφασης προκαλεί κριτική: τελικά, η συντακτική ομάδα βρέθηκε μπροστά σε τετελεσμένο γεγονός, χωρίς προηγούμενη διαβούλευση.

Η υποκείμενη πραγματικότητα είναι η εξής: η Deutsche Welle, ο διεθνής ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Γερμανίας, λαμβάνει λιγότερα χρήματα από τη γερμανική κυβέρνηση. Ο τρέχων προϋπολογισμός της έχει έλλειμμα 21 εκατομμυρίων ευρώ. Ως αποτέλεσμα, πολλά προγράμματα πρέπει να σφίξουν τον ζωνάρι – αυτό είναι φυσιολογικό. Αυτό που είναι όμως εξαιρετικό είναι η θανατική ποινή που επιβλήθηκε στην ιστορική ελληνική υπηρεσία, η οποία πρόκειται να καταργηθεί στο τέλος του έτους. Θα είναι η μόνη από τις περισσότερες από 30 γλωσσικές υπηρεσίες που θα κλείσει. (περισσότερα…)

Η Ξένια Κουναλάκη δημοσίευσε στις 24.2.206 στην εφημερίδα “Καθημερινή” μία συνέντευξη / συζήτηση με τον συγγραφέα και δημοσιογράφο ,Γκιντεόν Λιούις Κρος, να εξηγήσει τι ανακάλυψε γι’ αυτή τη νέα μορφή ευφυΐας

Οι δημιουργοί του Claude της Anthropic παραδέχονται ότι δεν ξέρουν πώς λειτουργεί η ευφυΐα του. Ο δημοσιογράφος που ερεύνησε τα πειράματά τους, μίλησε στην «Κ»

Έχει «ψυχή»; Νιώθει; Μήπως ήδη σκέφτεται πιο μπροστά από τους δημιουργούς του – από αυτούς που, όπως λέγεται, «καλλιεργούν» την ευφυΐα του, χωρίς ούτε οι ίδιοι να αντιλαμβάνονται πλήρως πώς λειτουργεί; Ο λόγος για τον Claude, το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης της Anthropic, μιας εταιρείας που ξεκίνησε ως ερευνητική με ιδρυτές δύο πρώην συνεργάτες του Σαμ Αλτμαν στην OpenAI, τα αδέλφια Ντανιέλα και Ντάριο Αμοντέι, και της οποίας η αξία αγγίζει ήδη τα 380 δισ. δολάρια.

Σε αυτά τα ερωτήματα, για τη φύση της απρόβλεπτης νοημοσύνης του Claude, επιχείρησε να βρει απαντήσεις ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Γκιντεόν Λιούις Κρος. Στο ρεπορτάζ του περιγράφει πώς οι ερευνητές της Anthropic προσπαθούν να κατανοήσουν τον εγκέφαλο και τον «εαυτό» του συστήματος, εξετάζοντας τους νευρώνες του και κάνοντάς του ψυχολογικά πειράματα.

Λίγες ημέρες μετά τη δημοσίευση της έρευνας, η Wall Street Journal έγραψε ότι ο Claude χρησιμοποιήθηκε από το Πεντάγωνο στην επιχείρηση κατά του πρώην προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, κάτι που αντιβαίνει στους διακηρυγμένους στόχους της Anthropic για τη μη χρήση βίας. Η «Κ» ζήτησε από τον Κρος να εξηγήσει τι ανακάλυψε γι’ αυτή τη νέα μορφή ευφυΐας. (περισσότερα…)

Ο Ronald Meinardus σχολιάζει στο τεύχος της 25.2.2026 της Griechenland Zeitung την απόφαση της Deutsche Welle να κλείσει το ελληνικό πρόγραμμα και εξετάζει το τι μπορεί να γίνει για να σωθεί. (περισσότερα…)

Ο Ρόναλντ Μαϊνάρντους σχολιάζει στο liberal.gr τα ζητήματα που προκύπτουν από την κλιμάκωση της σύγκρουσης στην Μέση Ανατολή:

Εν μέσω ραγδαίας κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή, και με φόντο την κατάρριψη πυραύλου με κατεύθυνση την Τουρκία από τις συμμαχικές δομές, ο Δρ Ρόναλντ Μαϊνάρντους, ανώτερος ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ, μιλά στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη για τη δυναμική που προσλαμβάνει ο πόλεμος, τον «νέο πραγματισμό» του Φρίντριχ Μερτς απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ και τον διχασμό της Ευρώπης σχεδόν ως κανονικότητα πλέον απέναντι σε κρίσιμα ζητήματα της παγκόσμιας πολιτικής.

Για ποιοτική κλιμάκωση της σύγκρουσης που φέρνει για πρώτη φορά κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ -και δη την Τουρκία, η οποία πέραν του ότι στηρίζει το ιρανικό καθεστώς, είναι μακράν στρατιωτικά ισχυρότερη των κρατών του Κόλπου- κάνει λόγο ο κ. Μαϊνάρντους. Όσον αφορά την Ευρώπη, επισημαίνει ότι θα ήταν λάθος να θεωρηθεί ότι η απειλή περιορίζεται αποκλειστικά στην Κύπρο, μεταφέροντας τις ανησυχίες που επικρατούν στο Βερολίνο στη βάση των εκτιμήσεων ειδικών ότι όσο πιο απελπιστική γίνεται η στρατιωτική κατάσταση του καθεστώτος στα συμβατικά πεδία μάχης, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος υβριδικών και τρομοκρατικών επιθέσεων. (περισσότερα…)