Η Λουίζα Αρκουμανέα έγραψε στο Lifo μία κριτική για την παράσταση «Σωσμένος» του Έντουαρντ Μποντ, σε ελεύθερη απόδοση από την ομάδα Cartel και σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη.

Καταφθάνει τρεκλίζοντας από επιθυμία και αλκοόλ. Την ώρα που δρασκελίζει το κατώφλι της, ούτε που φαντάζεται πως η μοίρα του έχει σφραγιστεί και ότι απ’ αυτό το σπίτι δεν θα φύγει ποτέ. Εκείνη αρχίζει να ελίσσεται προκλητικά μπροστά του με τη λευκή βινύλ φόρμα και την περούκα της, εκτελώντας τακουνοδαγκωματιές και ακροβατικά πάνω στα φτηνιάρικα έπιπλα. Εκείνος ολοένα παρασύρεται στη δίνη του πόθου του. Ξάφνου, εισέρχεται στο δωμάτιο ένας άνδρας. Περνάει δίπλα τους αμέριμνος, κατευθυνόμενος, όπως αποδεικνύεται, προς την τουαλέτα. Είναι ο πατέρας της Παμ. Ο Λεν (Αλέξανδρος Κουκιάς) ταράζεται, πάει να φύγει, η Παμ (Αναστασία Δέλτα) δεν τον αφήνει. Αρχίζει να πειράζει τον μεσήλικα που βογκάει μαρτυρικά εκτός του πεδίου οράσεώς μας. «Μπαμπάκα, έχω ένα γλειφιτζουράκι», του φωνάζει πειρακτικά, «με γεύση μουνάκιιι». Ο Λεν πιάνει το νόημα. «Περίμενε», της λέει, «μπορεί ο μπαμπάκας να θέλει άλλο γλειφιτζουράκι», και κατεβάζει το παντελόνι του προς τη μεριά του μπάνιου, όπου ο πατέρας ολοκληρώνει τη «δουλειά» του.

https://www.lifo.gr/culture/theatro/i-sotiria-tis-skinis-einai-poly-megalo-pragma