Ο Πάνος Λασκαρίδης μιλά στην Μάριον Μιχελιδάκη στην αίθουσα της Βιβλιοθήκης του Ιδρύματος “Αικατερίνη Λασκαρίδη”, που όπως διευκρινίζει ο ίδιος το κτίριο ήταν γνωστό ως “Μέγαρο Γεωργίου Στρίγκου”, αλλά ο κόσμος το γνώριζε ως Γαλλικό Ινστιτούτο και είχε κτιστεί το 1920 από τον επιχειρηματία Γεώργιο Στρίγκο.
Η συνέντευξη ξεκίνησε με την ερώτηση για την ναυτιλία, η οποία κατά τον ΠΛ, αλλά και κατά γενική ομολογία, αποτελεί μέγιστο εθνικό κεφάλαιο, με μεγάλο κύρος κάτι που το βλέπει κανείς:
– στις επαφές με διεθνείς οργανισμούς, όπου οι Έλληνες αντιπρόσωποι προηγούνται άλλων από ισχυρότερες χώρες και μάλιστα υπερδυνάμεις, οι οποίες περιμένουν τους Έλληνες αντιπροσώπους να αναπτύξουν πρώτοι τις θέσεις τους,
– συγκρίνοντας την Ελλάδα με τις άλλες χώρες θα διαπιστώσει κανείς ότι είναι 50 φορές πιό ισχυρή από ότι όταν η σύγκριση γίνεται με βάση τα στοιχεία του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος,
– διαπιστώνοντας ότι το 62% των ευρωπαϊκών πλοίων είναι ελληνόκτητα,
– στην συνεισφορά της ναυτιλίας στο 9% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος.
Πώς μπήκατε εσείς και πως ξεκινήσατε στον χώρο της ναυτιλίας; Γνωρίζω ότι ο πατέρας σας, Κωνσταντίνος Λασκαρίδης, ήταν υδροβιολόγος, ιχθυολόγος και διέθετε τα πρώτα αλιευτικά σκάφη με κατάψυξη.
– τα πρώτα κατεψυγμένα ψάρια λέγονταν ψάρια “Ευρυδίκης”, διότι τα καράβια που είχε φτιάξει ο πατέρας μου για κάποιον χρηματοδότη, λέγονταν “Ευριδίκη”
– ακολούθως έκανε δικά του ψαράδικα, ανοιχτής θαλάσσης, που ψάρευαν στον Ατλαντικό ωκεανό έως περίπου τα μέσα της δεκαετίας του ’70
– τότε ακολουθήσαμε εμείς, ο αδελφός μου και εγώ, με μία νέα δραστηριότητα, τα πλοία “ψυγεία”, αφήνοντας την δραστηριότητα της αλιείας
– τα πρώτα χρόνια μείναμε στην Καλλιθέα, μετά στο Νέο Φάληρο και μετά, προκειμένου να πάω στην Γερμανική Σχολή, μετακομίσαμε στην Αθήνα στην οδό Μετσόβου ακριβώς απέναντι από την Σχολή, όπου τελείωσα το γυμνάσιο και γερμανομαθής πλέον πήγα να σπουδάσω στην Γερμανία
Εκείνα τα χρόνια τα παιδιά δεν αποφάσιζαν τι θα σπουδάσουν. Οι γονείς έπαιρναν τις αποφάσεις. Έτσι και εγώ ρώτησα τον πατέρα μου: – Πατέρα τι θα σπουδάσω; – Θα σπουδάσεις μηχανολόγος και όταν επιστρέψεις θα εργαστείς στην ΔΕΗ και όχι μόνον θα έχεις καλό μισθό, αλλά θα έχεις και καλή σύνταξη.
Έτσι σπούδασα μηχανολόγος στην Γερμανία και έπειτα λόγω του ότι προερχόμουνα από θαλασσινή οικογένεια ζήτησα να γίνω ναυπηγός και εντόπισα στην Αγγλία ένα τμήμα Ναυπηγών του Αγγλικού Πολεμικού Ναυτικού, που μου “κόλησε” την πετριά για το Ναυτικό.
Επέστρεψα το 1972 από την Αγγλία και κατατάγηκα στο Ναυτικό για να υπηρετήσω την θητεία μου, όπου λόγω Μεταπολίτευσης τελικά υπηρέτησα 34 μήνες αντί για 22 λόγω γεγονότων Πολυτεχνείου και Κύπρου. Όταν απολύθηκα, ο πατέρας μου είχε ακόμη τα ψαράδικα και όχι με αυτά αλλά λόγω αυτών ταξίδεψα στην Αφρική έως την στιγμή, το 1978, που με τον αδελφό μου τον Θανάση αγοράσαμε το πρώτο μας ψυγείο και από εκεί ξεκινήσαμε σιγά-σιγά να μεταφέρουμε κατεψυγμένα και φρούτα και όχι στην αλιεία. Και φτάσαμε στο σήμερα στα 90 καράβια, έναν στόλο, που αποτελείται από 50-55 φορτηγά, 25 ψυγεία κλπ. και έχουμε και κάποιες παραγγελίες, που φτιάχνονται τώρα.
Έχετε βέβαια και άλλες επιχειρήσεις, αλλά η ναυτιλία είναι το κυρίαρχο αντικείμενο. Αν έρθουμε στο σήμερα θα ήθελα να μου πείτε πόσο έχει αλλάξει η ναυτιλία;
